jueves, 15 de abril de 2010
go go go
 
posted by Enhea at 22:31 | Permalink | 0 comments
sábado, 20 de marzo de 2010
join us


@ sala dos rosas (café da madeira)
via laietana, 6
bcn

Etiquetas: , , ,

 
posted by Enhea at 1:13 | Permalink | 0 comments
jueves, 4 de marzo de 2010
plot


He vuelto a perder el punto de lectura. He vuelto a perder un autobús, he vuelto a quedarme sin aliento y a plantearme otro destino incierto. Y ahora, con la luz verde encendida y los ojos abiertos, rastreo las calles esperanza débil pero constante. Todo vuelve siempre. Todo vuelve a empezar. Y no hay punto de no retorno en este tipo de historias. Prefiero los bucles, parece. Es fácil volver sobre tus pasos si las páginas están numeradas. Es fácil retomar, con aire fresco y nuevos pájaros, la historia desde la primera página.

Etiquetas: , , ,

 
posted by Enhea at 0:48 | Permalink | 0 comments
viernes, 26 de febrero de 2010
i need you, sea


A good place to look to the future is when you are sat at the sea, with the salt up to your ankles and a view of the end of the pier, you may look down at your model’s feet and wish that you’d just float away, and the weather here is overcast and the sea is the same shade of grey, so the landscape before you looks just like the edge of the world, but to the left side and the right side, either way is a crazy golf course.

The sea is a good place to think of the future.

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 13:38 | Permalink | 0 comments
martes, 29 de diciembre de 2009
back to basics
Esta semana estamos descubriendo que todo vuelve.
Serán las fechas y esa melancolía y el despilfarre y las buenas intenciones, who knows.
Y me alejo un poco de mi amor incondicional e irracional por las canciones depresivas dark&twisty porque, as we said, todo vuelve - y ellas pueden esperar.
I perquè aquesta, senyors, fa familia i Nadal.



Happy delayedXmas i feliç any nou!

Etiquetas: , ,

 
posted by Enhea at 23:40 | Permalink | 1 comments
lunes, 21 de septiembre de 2009
we breathe
De vez en cuando también tengo derecho a ser un poco chorras, so here I go.

Cántame esto y me enamoraré de ti.



Si no funciona porque la risa no me deja escuchar bien tu intento desesperado de cover romántica, siempre puedes probar con ésta.



SAME EFECTIVITY. SURE.

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 13:57 | Permalink | 2 comments
domingo, 13 de septiembre de 2009
Humbug!


Els Arctic Monkeys tornen a la càrrega amb Humbug, el seu tercer àlbum d'estudi. Després d'un èxit desmesurat que els va catapultar cap a la fama gràcies a Internet i les demos fetes per fans, els joves anglesos van arribar als primers llocs de les llistes de més venuts amb un assortit de cançons rabiosament animades que convidaven a ballar fins que el cos aguantés. En aquest nou treball, però, Arctic Monkeys se'ns presenten amb una estètica més fosca, amb cançons que recorden més a l'estil de Last Shadow Puppets (l'altre projecte musical del cantant Alex Turner) que no pas a la vitalitat dels seus primers treballs. Humbug afirma amb decisió que els Arctic Monkeys ja no són els nois inexperts i trapelles de Whatever people say I am, that's what I'm not, i que han sigut capaços d'entendre i plasmar que després d'una bona festa, sempre hi ha una bona ressaca, sense perdre, per descomptat, l'ironia característica a les lletres i les melodies pegadizas.






p.d.: SE BUSCA símil catalán para pegadizas. :)

Etiquetas:

 
posted by Enhea at 23:38 | Permalink | 0 comments
lunes, 13 de julio de 2009
across the universe
De dónde vienes y a dónde vas no importa mucho cuando entras a un apartamento desconocido por la ventana de un baño en una noche de lluvia.

Comprometerse o no, estar comprometido sin quererlo o saberlo, saber algo. Y los Beatles como banda sonora a una vida incierta pero placentera y sabrosa como un bol de fresas frescas.

Across the universe
me ha tocado el corazón, pero aún no tengo claro si me lo estaba estrujando o abrazando.


Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 16:02 | Permalink | 2 comments
viernes, 26 de junio de 2009
ahgg
Nerviosa. Nerviosa y casi muriéndome porque OHMYGOD.
Que el 2 de Julio quedaba muy lejos.
Y ahora está aquí.
Y aaahg.



http://www.myspace.com/miandlauspace

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 0:02 | Permalink | 0 comments
lunes, 8 de junio de 2009
Matt & Kim
En momentos como éste, también necesitamos cosas como éstas.



Matt & Kim se conocieron en el instituto y se pusieron a tocar. Teloneros de Lily Allen. From Brooklyn, with love.



Que siempre hay momentos para música menos dark y menos twisty.
Today is one of these days.



p.d.: Acabo de ver la quote de hoy aquí al lado (mirar derecha) and it fits perfectly! :D

Quote of the Day
Some cause happiness wherever they go; others whenever they go.
Oscar Wilde

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 10:54 | Permalink | 0 comments
Music poets (I)
Hay música que es poesía y poesía que es música (aunque yo sólo gasto de la primera).

Ben Gibbard es uno de esos seres humanos que parlotea tanto como los demás pero al cabo de un rato, cuando te ha hipnotizado y te marea a su gusto y antojo a lo largo de la canción, te dice *eso*. Te suelta *la frase*, *esa* que has estado esperando y no llegaba y cuando suena es la más especial que te han dicho nunca. Y luego no puedes pensar más que qué gran verdad. O sí, sí, llévame contigo. O vale, me muero porque lo pides tú. O cualquier otra frase que, sin quererlo, surge de la mediocridad de una canción normal para elevarse ante tí y soltarte OH SÍ, SOY UN POEMA.



the distance is quite simply much too far for me to row
it seems farther than ever before
oh no.
I need you so much closer





and together there
in a shroud of frost, the mountain air
began to pass through every pane of weathered glass
and i held you closer than anyone would ever guess


Y así en todas. Tsk.

Ya, ya lo sé; necesito un abrazo.

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 0:40 | Permalink | 0 comments
jueves, 4 de junio de 2009
BRB
He vuelto.
Welcome back, new you. Welcome back, new me.
Para no romper la tradición de poca xerrera y mucho audiovisual, here you have.



Espero que os guste. Cuando me llamáis, me suena esto.

Etiquetas: , ,

 
posted by Enhea at 17:18 | Permalink | 3 comments
On the road (II)


From the passenger seat as you are driving me home.


Con esto dan ganas de tirarse en (he dicho en) cualquier coche y decir sí, por favor, llévame lejos, rápido.

Cierras los ojos para volver a abrirlos al atardecer, ya sin capota, bajo el naranja oscuro que amenaza con dejar caer de golpe la noche. Luego inspiras hondo y la carretera, delineada estrictamente recta entre los grandes llanos, se nos presenta magnífica y solitaria. Observas mi pelo, que me azota la cara mientras conduzco con el ceño fruncido. I am driving you home.

Me preguntas algo que no entiendo. Y te miro un par de segundos con benevolencia. Dibujo una sonrisa tremendamente consciente y te digo que que más da. Vuelves a cerrar los ojos. Inspiras hondo. Qué más da, repito. I am driving you home.

Probablemente nosotros. Probablemente conduciendo por la Ruta 66. Probablemente, digo. Y ojalá, digo.



Etiquetas: , , , ,

 
posted by Enhea at 16:09 | Permalink | 0 comments
miércoles, 3 de junio de 2009
Far
Awesome Regina Spektor en una nueva canción de su próximo disco Far (23 Junio). No he podido evitar ponerlo rápidamente... comentaré más adelante.

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 0:47 | Permalink | 0 comments
domingo, 31 de mayo de 2009
I just wanted to add....
Que lo bueno si breve dos veces bueno es una mentira como una catedral.
Que lo bueno es siempre corto, this is the real truth.
En la horrible pero predeterminada tortura de no tener siempre lo que se quiere y echarlo de menos cuando se ha acabado, aparecen las perlitas.




Sonando por 26ª vez en mi PC.
Creo que voy a crear una versión de 30 minutos enganchando la misma canción diversas veces seguidas. Y también lo haré con Lack of color, Milk, I'll follow you into the dark y quizás Your heart is an empty room.

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 0:46 | Permalink | 0 comments
sábado, 23 de mayo de 2009
Russian Red

Tal y como ha contado por ahí Oriol, Russian Red fue a Girona hace un par de semanas. No fuí a ese concierto.
Pero hace siete días tocó en Terrassa y, eh, no está muy cerca de mi casa que digamos, pero tenía que ir. Tenía porque Russian Red pasa más horas al día conmigo que con su madre. El problema es que ella no lo sabe.

Había visto un par de veces a Russian Red antes, pero en este último concierto me pasó algo un poco raro. Lourdes estuvo bien, versionó canciones que no esperaba que versionara (Mr. Lonely), cantó el repertorio de I love your glasses con algún retoque en alguna canción (The letters) y nos deleitó con las de siempre (No past land).

Pero no me emocionó.

Y la verdad, eso me jode un poco. Porque empiezo a pensar que si la primera vez que la escuché en directo (cantándo[me] a un metro, 50 personas, 55 minutos de espera, fòrum del FNAC de Plaça Catalunya) lloré un poquito me emocioné, fue porque me regalaba un pedacito de ella desinteresadamente. A lo mejor pagar para meterme en un recinto con 300 personas y ella y su grupo y el humo no es lo mío. A lo mejor fueron los gritos del público a medio concierto porque había ganado el Barça, y su cara de qué está pasando y su comentario de no sé ni quien juega hoy y el ambiente tenso y la gente hablando todo el rato.



Una de los mejores detalles: Improvisación (¿preparada?) de las lyrics en Fantasy Eyes para despedir el concierto: "I am leaving... Oh, we are leaving, we are living now!" y su sonrisa de travesura.

No lo sé. No me emocioné. Pero aún la quiero.

Etiquetas:

 
posted by Enhea at 2:46 | Permalink | 3 comments
lunes, 18 de mayo de 2009
Autopromoción
Un poco de publicidad nunca va mal.
Son mis primeras canciones grabadas en estudio; otras en casa a lo cutre con el micrófono del ordenador.
Hope you like it.

www.myspace.com/enhea


Y sí, en inglés. Porque el idioma de la música es el inglés.

Etiquetas: , , ,

 
posted by Enhea at 21:58 | Permalink | 1 comments
sábado, 16 de mayo de 2009
Stop-motion
El stop-motion es una técnica de animación hecha a partir del sistema frame to frame. Lo que viene siendo a base de fotitos una detrás de otra. Tengo que reconocer que me llama realmente la atención sin saber muy bien por qué. Quizás me maravilla porque cabalga todo, quizás por las infinitas posibilidades del engaño visual a las que se presta la técnica y que revela lo imposible con imagenes desubicadas. Me maravilla el hecho de que el ojo (el tuyo, el mío) pueda recrear una secuencia a partir de tres imágenes fijas y se quede tan ancho.

Ejemplo 1:


Her morning Elegance, de Oren Lavie.

Ejemplo 2:




A movie script ending, de mis Death Cab for Cutie.

Etiquetas: , ,

 
posted by Enhea at 0:19 | Permalink | 3 comments
lunes, 11 de mayo de 2009
Rrrrrr
Oh, dios mío. Esas voces que rasgan el ambiente y el alma. Las que salen de algún inframundo y se nos presentan tan descomunales, tan ásperas, tan sutiles. Las que se convierten en millones de gotas frías en el momento álgido. Las que él deja caer, como si no fueran suyas, donde más estremecen. ¡Cuando raspan, brrrrr!
Oh, dios mío.

Ejemplo práctico 1:



Ejemplo práctico 2:

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 0:18 | Permalink | 1 comments
viernes, 8 de mayo de 2009
A little bit in love with Lykke Li
Pensé que era una de mis canciones de la vergüenza. Una de esas que van a mi lista secreta de cosas que escucho a veces, entre If you seek Amy, Single Ladies y demás.



Pero no, no lo era. Estaba muy equivocada. PERO MUCHO.



Porque Lykke Li se está haciendo un rinconcito en mi playlist. Si os gusta podéis seguir con I'm good, I'm gone; también en versión waypopsuperstar y acoustic en Glastonbury'08.

Uhhhg. Damn Swedish.

Etiquetas: ,

 
posted by Enhea at 11:32 | Permalink | 2 comments